Juni 2015, een mooie bestemming is PRAAG

Het reisverslag is van de hand van Paul Scheepers.

Dag 0:

Op donderdag  18/06 begon ik met het klaarmaken van de camionette.

Heen en weer geloop om de laadruimte in te richten. De camionette poets ik ook nog even zodat alles er pront en netjes uitziet.

Vrijdag 19/06 gaan we in de voormiddag  winkelen,  om de eerste hongeraanvallen te stillen.  Rond 14 uur mogen de koffers en valieskes gebracht worden.  Als eerste kwam Leon en Rita achterom en zagen een stoeltje in de aanhanger liggen en ik hoorde een dedju…..Hun stoeltjes komen met jan mee.                         Dan is het de beurt aan Pierre,  dedju alweer,  die vergat zijn koffer mee te brengen, terug naar huis….                                 Nu gaat de bel voor Cornelis,  dedju mijn stoeltje ook vergeten….Als dit allemaal goed komt ben ik blij.        Nog even wachten op de anderen,  misschien volgt er nog wel iemand waarover ik iets kan melden.             Jan, Gert en Willy komen samen aangezet met hun koffers,  kleine tassen en stoeltjes.  De laadruimte begint vol te geraken,  maar er is voldoende plaats om alles netjes in te laden.  Eddy en Josine brengen hun spullen en het gaspit voor te koken….ook onderdelen en gereedschap voor pechverhelping.  Als laatste nog werkende fietser Henry,  bagage en tas met eten en spullen voor de middagpauze.

Dag 1:

Eerste etappe Bocholt-Zülpich.

Zo staan we er nog uitgerust bij. Dat zal de volgende dagen wel anders zijn

Zo staan we er nog uitgerust bij. Dat zal de volgende dagen wel anders zijn

Iedereen staat aan de sporthal  met ingesmeerde kuiten en het belangrijkste “met een glimlach”.                 We worden dan ook fijn uitgewuifd door enkele familieleden.

SAM_0961

Heel voornaam “het weer is oké” het regent niet en de zon komt toch ook al eens piepen.  Eenmaal de Duitse grens over,  komen er al stillekesaan wat hellingskes.  Aan de middagpost bij een kapelleke hangt de vlag,  daar staat de warmwaterpot….

Zo te zien was het bij de rust niet al te warm.

Zo te zien was het bij de rust niet al te warm.

Er was ook een verse thermos koffie gezet,  we hebben lekker gegeten.  Jan trakteerde  vlaai vanwege zijn verjaardag enkele dagen geleden.  Iedereen deed nog een plasje en we konden onze trip voort zetten.  Er was nog een plezant weetje van Pierre,  wat vrouwen zonder handen kunnen en mannen niet….”plassen”.                         Na een110 tal km zijn we gestopt in Nideggen een mooi pittoresk dorpje om een tas koffie of fris te drinken,  dat deed deugd.  Nog een 10 tal km en we arriveren aan ons hotel.  De begeleiders stonden ons al op te wachten zodat we snel onze fietsen konden stallen en onze koffers naar onze kamers  brengen.  Om 18u30 avondeten met een lekker glaasje wijn en een ander een lekkere frisse getapte pint.  Nog een kleine wandeling door het stadje en naar de kamers alles klaarleggen voor de volgende rit.  Slaap ze…..

 

Dag 2:

Tweede etappe Zülpich-Bad Ems.

Rond 9 uur vertrokken we voor onze tweede rit.  Het begint al heuvelachtig te worden, maar het ergste is dat de fietspaden soms zodanig  zijn aangelegd, dat ze beginnen en honderd meter verder is er geen fietspad meer…..Het is dan ook een heeeeel groot geluk dat Josine een hoge borduur kon ontwijken,  dat was effe sjans hebben. Na een 35 tal km hebben we een tussenstop gemaakt,  tijd voor een terrasje om een lekkere milhcaffee te drinken.                                                                                                                                                       Aan de middagpost  hebben we ons buikje gevuld met warme soep en boterhammen.  Een uurtje pauze is wel fijn,  kunnen we wat vertellen over de mooie landschappen en ook andere mooie ….schappen.  Na de afwas wil Cornelis het afwaswater weggooien in de struiken tot hij opeens hoort  roepen,  hou hou nog niet gooien wij zitten hier te plassen.

In de latere namiddag begint het wat te regenen,  niet veel maar genoeg om de afdalingen niet al te snel af te rijden. Het hotel is gelegen op een berg,  effe op de tanden bijten om boven te geraken,  maar dat lukt ons wel.  Traditioneel drinken we een pintje of een wijntje voor ’t eten.  Iemand wilde nog iets uit de camionette halen en raakte opgesloten in de laadruimte. Hallo laat mij hier eens uit,  hallo help mij eens, hallo doe eens open….Wij hoorden iets maar eer dat doordrong  tot ons…Chris is heelhuids uit de laadbak gekomen.      Pierre is zo opgetogen,  hij komt niet uitverteld over zijn Albertinneke,  zo blij dat hij is…We hebben lekker gegeten en op tijd naar bed.

 

Dag 3:

Bad Ems-Gross Umstadt.

Het weerbericht heeft weinig goeds in petto. Na een 20 tal kilometers begint het toch serieus te regenen,  wij laten ons niet kennen en trekken onze beste regenjas aan. We hebben ook twee stevige hellingen beklommen.  Aan de middagpauze hebben Cornelis en Pierre een locatie gevonden onder een afdak en aan een lokaal waar we ons binnen wat kunnen opwarmen.  We zijn doornat en voor degenen die willen kunnen droge kledij aantrekken.  Ik zelf neem een warme douche voor één euro.  Dat deed deugd en ik was meteen opgewarmd.  Na een kop lekkere warme bonensoep met worstjes en een kop warme koffie beslissen drie dames in de camionette de rest van de rit door te brengen.  We hebben er wel een super vrouw bij, Chris wil de rit uitrijden.  Na de middag hebben we te kampen met wegeniswerken. Jan heeft ook nog een platte band, wat wil je  natte wegen en veel slechte fietspaden.  Onze GPS stuurt ons langs een kleine omweg dan is de weg weeral afgezet,  weer een omleiding en dan moeten we het GPS weer instellen en komen aan in het hotel omstreeks 19u30 en een kilometer stand van 165km ipv 140.  Toch was het weeral fijn aan tafel……

SAM_0969

 

Dag 4:

Gross Umstadt-Würzburg.

Vertrokken in de zon en een goei beklimming. Een lange fijne regelmatige klim als opwarmer  kan tellen. Tegen 11 uur kregen we alweer regen tot aan de middagpauze.  Onze mannen hadden weeral een goei plaatske uitgezocht. Zij doen echt hun uiterste best om het ons zo comfortabel mogelijk te maken. Ze waren gaan winkelen en hadden eiersalade,  hamsalade meegebracht, er was een surprise van Willy “vlaai” wegens een eerdere  verjaardag.  Onder de middag kwam de zon piepen, dat was fijn want  zo konden we ons wat opwarmen.  Na Miltenberg was er weeral een versperde weg,  waardoor de rit een 12 tal kilometer langer werd. Wel mooie fietspaden langs de Main.  In een klein dorpje Wertheim  zetten we even onze fiets aan de kant om een terrasje te doen.  Een paar kilometer buiten het dorpje heeft Gert ne platte tupe.                     Een vriendelijke chauffeur stopte en vroeg of we hulp nodig hadden,  maar we konden zelf de band vervangen,  daar zijn we toch goed in é….nie dan?  Nog een vriendelijk vrouwke aan een game-house,  een soort casino,  hielp ons met de weg die afgesloten was voor fietsers vandaar weer 10 kilometer langer. Het hotel in Würzburg is in de stad gelegen,  we worden verwelkomd met een welkomstdrank.  In de kelder is een degustatieruimte van wijn en langs het hotel baten ze ook een antiekzaak uit waar we onze fietsen mogen stallen,  niet dat onze fietsen antiek zijn….  Het avondeten is even verderop in een soort hamburgertent.  Na een bezoek aan ’t toilet,  vertelt Jan dat hij een condoom uit de automaat heeft gehaald met een lekkere aardbeien smaak…….Slaap lekker allemaal.  Ooooh ja er was nog een dorpje met een mooie naam Katzenellenbogen,  waar halen ze ’t uit.

SAM_0967

Dag 5:

Würzburg-Hollfeld.

We zijn goed uit de stad Wurzburg  geraakt,  na een 5 tal kilometer een mooie  klim.  We kunnen goed doorfietsen tot Gerolzhofen waar we even een koffie gingen tanken met een koek. Op de middagpost is er een verrassing “spek met eieren”.  Dat vond iedereen de max.  De begeleiders zijn niet te schatten!  Elke middag roept Cornelis “pas op,  ik gooi ’t afwaswater weg…..” Na het eten goed vertrokken en we moesten door een bos.  De zandweg liet ons niet toe te rijden en er volgde een boswandeling. De zon kwam er door en dat deed deugd aan onze knoken.  Eddy had last van een vibrerend voorwiel.  Het staat niet los,  er is geen speling,  waarschijnlijk een lager….Henry fietst voor de eerste keer een meerdaagse en vind ’t super leuk in onze toffe bende.  Ieder hotel is goed geregeld, ’t is er proper ze zijn er vriendelijk en we hebben veel leute. ’s Avonds aan tafel stond er een menukaart met bovenaan: Menü  für  unsere  radfahrer  aus  Belgien.  Deze avond hebben we heeel veel lol aan tafel.  Cornelis en Pierre zijn goed in vorm.  Er wordt met veel spek gechoten (was zeker nog over van deze middag). Echt plezant.

SAM_0977

 

Dag 6:

Holfelld-Cheb.

Om 9u05 vertrokken door het heuvelachtige landschap.  We doen een korte tussenstop tussen de struiken… Het is een zonnige voormiddag met hellingen van 16 tot 18 %,  daar moeten de meesten even voet aan grond zetten. De middagpost is onder de kersenbomen bij een grote boerderij.  Deze was zeer mooi gerestaureerd.  Na het eten van een zeer lekkere omelet tussen de boterham, kwam de eigenares even goede dag zeggen.  Ze had een vers geperst aardbeien drankje meegebracht.  Ze vroeg een om foto te maken met ons allen en nog eventjes te wachten.  Na een poosje kwam ze aangedragen met schepijs.  De mevrouw vertelde dat ze over enkele weken zou verjaren.  Eddy heeft intussen foto’s doorgemaild naar haar,  ze zal er blij mee zijn…  En dan de fiets op….fijn met een volle buik nog een 40 tal km tot aan ons hotel.   In  de buurt van Cheb hebben we nog een korte boswandeling gemaakt omdat het fietsen daar niet mogelijk was.  ’t Eten was voorzien in een bikers pub omdat ’t restaurant volzet was.  Het was niet zoals vorige dagen,  we zijn nu in CZ.  Is anders dan in Duitsland,  het biertje van 1/2liter was wel heerlijk.

SAM_0986

Dag 7:

Cheb-Rakovnik.

Deze ochtend hebben we wel goed kunnen eten,  vergeleken met de avond er voor.  We weten dat er een redelijk zware tocht voor onze wielen staat.  125km met +- 1800 hoogtemeters.  De stevige hellingen kwamen er al snel aan.  De wegen zijn ook meer opgelapt als bij ons thuis, daarom moeten we natuurlijk beter uitkijken;  zeker als we moeten dalen.  Onderweg hadden we veel last van vliegen rondom ons,  wel honderd aan onze nek.  De middagpost zoals gewoonlijk op tijd en op ’t parcours.  We hoeven nooit te zoeken,  ze hangen een sjaal of een vlag in de buurt van de stopplaats,  zodat we niet kunnen missen. Weeral genoten van een eike in de pan en er waren warme knackworstjes met mosterd.  Dan zijn we weg voor de laatste 65km voor vandaag.  We moesten even van de fiets voor een zandweggetje met plassen en modder.  Maar dan komt er een afdaling van wel 2,5km over steenslag. Daar hadden we gelukkig maar ene platte band.  Beneden moesten we even op elkaar wachten, ondertussen ging Gert een plasje doen, per ongeluk kwam Leo net naar beneden gereden en dan kun je de rest zelf wel inbeelden é.  Iedereen had wel wat pijn in zijn vingers van te remmen….Onder aan de berg stond een gedenkplaat van de Europese unie. We denken dat we door een beschermd gebied zijn gereden. Verderop was er een korte stop aan een cafeke met winkeltje.  We dronken met zijn tienen een cola en betaalden maar 4 euro.  Dan terug de fiets op voor de laatste 22 km.  Die waren in een mum van tijd gereden,  het was bergaf tot aan ons hotel.  Daar dronken we zoals altijd eerst een lekker pint bier van een halve liter.  Na een lekkere douche gaan we aan tafel,  fijn buiten onder een luifel.  Bij het eten zijn er dan de straffe verhalen van de dag  en dan gebeurt er iets…. De schotel van Jan ging over zijn schoot!!! Vis,  groenten,  salade,  saus….Verdoeme klonk ’t   Niet lang erna ging bord twee op een schoot,  jawel ’t was de schoot van Chris. ’t Was nog niet gedaan want de serveerster liet een plateau met leeggoed vallen en de helft over de rug van Josine,  op haar pulleke…

SAM_0989

SAM_0995

Dag 8:

Rakovnik-Praha.

De laatste etappe van 67km.  We vertrekken om 9u30 anders komt zijn we te vroeg aan de middagpost.      Na luttele kilometers is er al een eerste klim.  Geleidelijk naar boven met een percentage rond de 5%.  Een tweede helling bied zich iets verder aan,  ’t is er een van 6 à 8% en toch wel 2,5 km lang.  Na een 40 km stoppen we om te eten.  De hele tafel stond weeral vol met lekkere etenswaren. Een gebakken eike,  lekker brood, vlees, banaan,  aardbeien, pruimen, zelfs een dessertje.  We zijn eigenlijk al in de voorstad van Praag,  ’t is al drukker op de weg.  Allez de fiets op voor ons laatste stukje van 17km.  Tenslotte kwamen we aan in     de stad, daar moesten we wat rondtoeren om ons hotelleke te vinden.  Het is druk in de kleine steegjes met veel winkeltjes en terrasjes.  Aan het hotel feliciteren we elkaar omdat we zo fijn hebben kunnen fietsen met zoveel vriendschap,   zonder stukken en ongevallen. Onze leuze was “ zonder gezaag naar Praag”.                 Het is een heel fijn hotel en men is er heel vriendelijk. We kregen een welkomstdrank en dat was een biertje uit hun eigen brouwerij dat ook in hetzelfde gebouw was.  Daarna de douche in en klaarmaken voor een kleine stadswandeling.  Intussen moesten de chauffeurs de camionette met aanhanger ergens op een bewaakte parking kunnen parkeren,  dat was niet zo simpel om zo’n bewaakte parking te vinden,  conclusie ze waren 2 uur onderweg,  maar wel aan een Hilton hotel op een half uurke wandelen.  Rond 7u30 gaan we aan tafel in het restaurant aan het hotel.  Na ’t eten nog even op verkenning door de stad.  Slaap lekker en tot morgen voor een fijne ontspannende dag in het mooie Praha.

WP_20150628_002 WP_20150629_001 WP_20150628_015 WP_20150628_013 WP_20150628_011 WP_20150628_008 WP_20150628_006 WP_20150628_003

We hebben genoten van een fijn tweedaags stadsbezoek na 960 kilometer en 9000 hoogtemeters gefietst te hebben.

Advertenties