Fietstocht naar Berlijn 2014 (20 t/m 28 juli)

Beste Lezer,

de verhaaltjes voor elke dag zijn door de deelnemers zelf geschreven om u echt te laten proeven van de prachtige fietsreis.

Inladen : Paul

7u30 Opstaan want ’t gaat een drukke dag worden. De zon is al van de partij, dat belooft……
Eerst de camionette wassen, de laadruimte voorzien van een verdiepke voor koffers op te leggen, zo hebben we meer plaats in de laadbak.
De frigobox tussen de zetels zetten, daar kan iedereen iets inleggen dat koel moet blijven. Dan halen we de aanhanger bij Pierke, die staat al klaar met de fietsenrek gemonteerd.

Het remorqueske van Pierke doet ook weer mee

Het remorqueske van Pierke doet ook weer mee

Ik maak ook nog even een plakkaatje klaar dat ik aan de garagepoort ophang “Welkom Berliners”.

Paul is in overleg met Leo, onze chauffeur voor de fietsreis naar Berlijn. Beiden zien het wel zitten.

Paul is in overleg met Leo, onze chauffeur voor de fietsreis naar Berlijn. Beiden zien het wel zitten.

Tegen 14u komt iedereen met een vrolijke snoet zijn koffers brengen met hun stoeltje en andere benodigdheden.

SAM_0644
Als iedereen is geweest kan ik samen met Leo beginnen met het inladen, eerst alle koffers en dat is effe mikken welk koffer ’t beste
boven of onder ligt. Dan de reserve wielen, die kan ik aan de zijkanten vast hangen.
De stoeltjes gaan in de aanhanger, de andere kleine benodigdheden zoals gasvuur, windklep, gereedschapskist voor de fietsen,
nog een ditje en een datje alles heeft zijn plaats gekregen. Leo onze chauffeur knikt tevreden en overziet alles nog eens goed, zodat hij ongeveer weet waar alles staat.

Ik haal nog een paar pintjes uit en klinken op onze Berlijn trip. Omstreeks 16u30 rijdt Leo met de camionette en aanhanger naar huis.

Eerste dag – Bocholt naar Bocholt  :  Rita

De crew zoals die verwacht wordt in Berlijn

De crew zoals die verwacht wordt in Berlijn

Met 10  powerbikers hebben we de benen gesmeerd voor een fietsvakantie naar Berlijn.  Médard zou s’ anderdaags ons gezelschap vervoegen.

Vertrek bij Stif werd vervroegd naar 8.00 uur wegens het warme weer.

Ria, Lisette en Rik wuifden ons uit.  Swa reed met ons mee tot aan de eerste stop.   Voor Tine was het wel hèèl vroeg want ze had haar drinkbussen vergeten.  Eerste stop na 35 km was bij de begraafplaats van Heibloem.

SAM_0656

Daar hebben wij wat gegeten en gedronken.  Er was ook een sanitaire stop  in de natuur en Rita was haar handschoenen al kwijt, ze lagen in Eddy zijn helm ( hoe kwamen ze daar ? ).

DSC00163SAM_0655

In Twisteden voor Kevelaer had Leo,  onze chauffeur een mooi plaatsje gevonden voor de picknic  in de schaduw op de parking van een speeltuin.

SAM_0663

Rita was het eerst slachtoffer van een bandbreuk juist voor het eten  en een tweede erna.

SAM_0659

Daarna kwam Tine en Willy nog aan de beurt dus dat kan al tellen.  Het was warm weer (heet) maar onze Leo had weer een cafeetje gevonden in Appendorn op 102 km.

Toen begonnen de kilometers te tellen en hebben we nog 2 x  een rustpauze moeten inlassen.

Eindelijk na 134 km hebben we ons hotel “Europa Haus” in Duits Bocholt bereikt rond 17.30 uur.

DSC00167DSC00168

Na een lekkere Erdinger of wat frisdrank zijn we ook ons uiterlijk wat gaan verfrissen.  Daarna lekker gaan eten bij Balkan, veel en lichtjes pikant vlees en lekkere groenten.

 

Tweede dag : Bocholt D – Gütersloh : Eddy

SAM_0667

Het warme weer hield aan en bovendien gingen we de langste rit van de fietsreis maken. Gelukkig was de originele rit ingekort tot ongeveer 144 km. Het zouden er uiteindelijk toch 150 worden. De wind blies lichtjes in het nadeel en de kopplaatsen werden netjes verdeeld . Door de inkorting bleek dat we heel wat onverhard onder de wielen kregen doch het was te rijden en bovendien steeds in schaduwrijk gebied.

Onze voormiddagstop had een verrassing in petto : de zaak die we op voorhand hadden uitgekozen bleek privé afgehuurd voor een bruiloftsfeest. Ondanks de hitte moesten we het met de drank in de drinkbussen zien te klaren, zo naast de fiets staande . Alleen Tine mocht de zaak ook vanbinnen gaan bekijken, met name het kleinste kamertje. Het terrein werd ook al wat wispelturiger. Steeds in lichtstijgende lijn reden we naar de stad Münster.

DSC00171

Aan het meertje ervoor, de Aasee, had Leo een geschikte plaats gevonden met wat boompjes die wat schaduw over ons uitgoten.

Wat treffen we het toch met het weer !

Wat treffen we het toch met het weer !

De temperatuur werd steeds moeilijker te dragen. Van Münster hebben we niet heel veel gezien, ook omdat de snelheid lager lag dan gebruikelijk, we wisten toen al dat we laat zouden aankomen aan ons volgend hotel. In Warendorf, onze namiddagstopplaats zijn we wat koelte gaan zoeken aan een Eiscafé.

DSC00181

Lekkere koffie, frisdank,  gebak en voor sommigen een ijsje gingen er goed in. Het laatste gedeelte van de tocht was nog lang en warm.

In Gütersloh vonden we het hotel ook niet direct en bovendien was de uitbater niet aanwezig. De lekkere douche liet dus op zich wachten.

De eigenaar heeft op zich laten wachten, foei, maar we zijn toch binnengeraakt

De eigenaar heeft op zich laten wachten, foei, maar we zijn toch binnengeraakt

De gezichten zijn moe, de benen vol en de maag leeg, waar blijven die anderen ?

De gezichten zijn moe, de benen vol en de maag leeg, waar blijven die anderen ?

Kijk maar niet zo, seffes staan hier lekkere grote schotels voor onze neus !

Kijk maar niet zo, seffes staan hier lekkere grote schotels voor onze neus !

Het eten daarna in La Taverna was OK. Ik voelde me toen nog goed. De nacht verliep totaal anders. Wat zou het maandag worden ?

 

Derde dag : Gütersloh – Holzminden : Gert

Van Gütersloh naar Holzminden richting  Emboor Teutoburgerwald

Na 2 dagen zeer warm weer, deze nacht en -morgen regen, een welgekomen verfrissing en daarbij een rit van nog geen 100 km dat leek een makkie.

 

Na ongeveer 18 km de 9 de kapotte band en de volgende zieke in ons peletonnetje, maar ja “wie bij de hond slaapt krijgt zijn vlooien”

SAM_0664

Na 30km werd het glooiend met zeer mooie landschappen en een zware helling 16%(foutje van de navigator) om ons hotel te bereiken in het mooie stadje Holzminden aan de rivier ” Wezer”

 

De ontvangst in het hotel was hartelijk door een gezellige dame en het eten smaakte. We zijn nog even gaan wandelen in het dorp met zijn mooie oude gevels.

 

Médard heeft het klaar gekregen om een badge te bemachtigen van 25 jaar oud met de tekst “Ohne Benzin, nach Berlin” van de plaatselijke fietsenmaker.

SAM_0676

groetjes gert

 

Vierde dag : Holzminden – Bad Harzburg :  Willy

 

Na een goede nachtrust en een stevig ontbijt vertrokken we naar onze volgende bestemming. Eerst zijn we nog naar de plaatselijke fietsenwinkel aan de overkant gegaan  om een badge te vragen zoals Médard er een gekregen had de avond tevoren. De badge had als tekst : Ohne Benzin nach Berlin. Maar aangezien die badge een exemplaar was van 20 a 25 jaar oud kon hij er geen meer voor de groep bezorgen. Wel stond hij ons uit te wuiven toen we vertrokken. Eenmaal toen we goed en wel weg waren begonnen de klimmetjes, dit naar de zin van de dames.

Na dertig kilometer de eerste rustpauze, wat eten (banaantjes) drinken, plassen en verder. Dan verder door het prachtige dal met zijn mooie vergezichten naar ons middagmaal in Bad Gandersheim en aan de Osterbergsee. Daar aangekomen had Leo onze begeleider reeds de tafel met soep, brood en beleg klaar staan en konden we onmiddellijk aanvallen (waarvoor onze dank aan Leo). Na het eten hebben we heel wat moeten klimmen met enkele knobbels van wel 10 tot 12 %. Maar geen nood daarna was er ijs en gebak. Na deze halte begonnen sommigen toch een beetje te puffen, we hadden namelijk op het eind van de rit ook 1130 hm. Dit was ook de eerste dag zonder lekke band. In het hotel aangekomen stond ons namelijk nog een verrassing te wachten. Na een zware rit was er geen warm water. De hoteleigenaar stond er zelfs een beetje mee te lachen. Hij tracteerde de eerste drank, doch gaf ons een porcelijnen geitje met een gleuf waarin we konden stoppen wat we wilden voor de rest van de drank. Waarschijnlijk was iedereen weer gul en heeft hij genoeg ontvangen voor alle drank bij het eten.

Ja, ik ook ben een beetje weg van de "assistente" van de "goedlachse eigenaar".

Ja, ik ook ben een beetje weg van de “assistente” van de “goedlachse eigenaar”.

 

De 76 jarige snoeper had een Turkse “assistente”, zij had het turks, nee geen fruit,  eten klaargemaakt. Hij kwam regelmatig verhaaltjes vertellen tijdens ons eten. Hij amuseerde zich rot. Het koude water was snel vergeten want het eten was overheerlijk en in voldoende hoeveelheid aanwezig. Daarna zijn we in het centrum nog wat gaan wandelen en hadden we onze nachtrust wel oververdiend. Aan iedereen proficiat na deze toch wel vermoeiende dag !

Vijfde dag : Bad Harzburg –  Hecklingen Tine

 

Woensdagmorgen werden we om 7u30 aan het ontbijtbuffet verwacht. Daar vocht Willy met het suikerpotje. Uiteindelijk dronk hij suiker met koffie. Gelukkig zo had hij zeker de nodige suikers binnen, want het ging een zware dag worden.

Om 9u vertrokken we richting Hecklingen. Tijdens de fietstocht werd het doorzettingsvermogen van de groep voortdurend getest: steile hellingen, onverharde wegen, kasseien, opengebroken wegen,  … . Ook de vermoeidheid en de hoogtemeters van de vorige dagen zaten bij sommige nog in de benen. Maar niks hield de dames van de PoSAM_0702werbikers tegen. Wat waren de mannen toch trots op hun vrouwtje!!

Rond 17u arriveerden we in het “Stadtschlosshotel”. Dit was vroeger een barok kasteel, gebouwd in 1617. Het is nu gerenoveerd tot een hotel. Sommige powerbikers waren erg onder de indruk van het smidtwerk, de plafondschilderingen, het glaswerk, … .

Niet alleen de kamers van het kasteel waren prachtig, maar ook het avondeten was heerlijk.

Later op de avond, na een kleine wandeling door het stadje trakteerden de groep zich op een welverdiend ijsje of op een snap.

Zesde dag : Hecklingen – Oranienbaum Wörlitz : Médard

 

We verlaten het sprookjesachtige en feeërieke kasteel van Hecklingen.  Leon en Paul zullen zich nog lang de prachtige suite herinneren en Tine droomde op haar kamer van de prins op het witte paard : helaas dromen zijn bedrog.

De rit van vandaag is vlak en kabbelend als een rivier, we volgen de rivierdalen van de Bode, de Saale, en de Elbe, met prachtige natuurgebieden; Het kleine zandpad nemen we er dan maar bij, alsook de vervelende kasseistroken in de dorpjes en stadjes van de voormalige DDR   Onze middagrust is op een parking bij een camping.  Op de kleine vijver voor ons ligt een grote plezierboot.  Hoe is die daar geraakt?  Het lijkt wel de ark van Noa.-In de streek die volgt is het Bauhaus in Dessau heel bekend, een gebouw voor en door kunstenaars en werelderfgoed van de Unesco. Het venijn zit duidelijk in de staart , vraag maar aan Paul nl 1km onverhard en een opgebroken weg; Sommigen proberen te rijden anderen lopen, nog anderen rijden lek. De omleiding was geen alternatief wegens 10km om.  Maar afsluiten doen wij in schoonheid, in het mooie Worlitz bij de Elbe met zijn ooievaarsnest.  Maar Tine toch : waarom cirkelden de ooievaars boven je hoofd? Weer dromen, weer bedrog!!!

SAM_0705

Zevende dag : Oranienbaum Wörlitz – Schwielowsee (Caputh) Jan

Na een laatste groet aan het ooievaarsnest, steken wij de Elbe over richting Schwielowsee.

Wij passeren Oranienbaum, dorp dat zijn dankt aan Vorstin Henriette van Oranje-Nassau.

De 1e stop is Lutherstadt Wittenberg, prachtige stad met mooie markt en bijna gratis openbare WC.

Vandaag fietsen wij overwegend in bosrijk gebied met middagstop bij de Springbachmuhle, zeg nu zelf mooie naam, mooie plek.

Leuk zo een picknick in open lucht, maar de eerste regendruppels nopen ons om goedgezind verder te fietsen,

door het woud en op een heuse Fahrradstrasse.

Druppels worden regen en mist : dus ook even schuilen.

Van de mooie Schwielowsee is niet veel te zien ;  Zo komen we aan in  ons hotel in Caputh , maar we zijn nog niet kapot.

De hoteluitbaatster is een lieve duivel-doet al. Zij reikt ons de spuit aan voor de fietsen af te spuiten , doet de receptie, maakt ons eten klaar en gaat zelfs een dessert halen voor ons in het dorp.

SAM_0745

 

 

Achtste dag : Caputh – Berlijn Christiane

Vandaag hebben we de kortste rit van de week. We fietsen van Caputh naar Belijn met een lange tussenstop in Potsdam. Een heel mooie drukke stad met kastelen en grote tuinen. We nemen de middagpauze bij  een restaurant gelegen aan het water van de Schwielowsee en dachten hier al genietend aan het water dat we de heuveltjes van de reis gehad hadden. Maar na elke bocht bleven de hellingen komen. Rita haalde het record van 9 lekke banden en vond dat zeer vervelend. Na nog wat klimwerk bereikten we Berlijn, een overwinning van 920 km. Daar moest op geklonken worden. Na het avondeten nog een avondwndeling met een welverdiende nachtrust.

Negende dag : Rondrit Berlijn

Zondag 27 juli fietsdag door de stad Berlijn.

 

 

Na een uitgebreid ontbijt begon onze dag met een fietstocht door Berlijn.Eddy had voor ons een tochtje van 37km doorheen de stad uitgezocht. Om 9u haalden wij onze fiets voor de laatste keer uit de parkeergarage. Het eerste uur was alsof wij Berlijn voor ons alleen hadden zo rustig. Na een uurtje stopten wij aan een terras voor een millchcafe…hmmm.

Ondertussen waren de Berliners ontwaakt. Wij fietsten verder voor de bezienswaardigheden en dat zijn er wat, zoals Checkpoint charlie, Brandenburger Tor, Reigstag gebouwen, ik heb nog geroepen”Angela who bist du? Maar Merkel was ribbedebie . Toen zijn wij gestopt op de Potsdammer Platz voor een broodje en drankje. Daar mochten wij niet te lang blijven met onze fietsen volgens de opzichter. Ook de overgebleven Berlijnse muur indrukwekkend . Nu is de muur vol met graffitie, maar vroeger moet dat toch een grijze saaie boel geweest zijn.Ondertussen fietsten wij van links naar rechts voor de bezienswaardigheden maar ik moet Gert toch nog eens uitleggen dat ze voor rood licht moet stoppen he Gert geluk moet men ook nog hebben.

Bijna aan het hotel aangekomen zijn wij gestopt ….ja, aan een terras voor grote pinten bier want het was onze laatste fietsdag en dat moesten wij afsluiten. Na een douche zijn wij Grieks gaan eten buiten op het terras heerlijk was dat. Moe maar voldaan was die mooie dag weer voorbij.

Hierbij de foto-impressies van de stad Berlijn :

Het slot Sanssouci van de Pruisische koning Frederik II.

        Het slot Sanssouci van de Pruisische koning Frederik II.
Aankomst bij het laatste hotel van de trip : Econtel Berlijn.

Aankomst bij het laatste hotel van de trip : Econtel Berlijn.

De oude luchthaven Tegel midden in Berlijn wat diende als bestemming van de luchtbrug met de miljoenen kilo's bevoorrading van de ingesloten Berliners.

De oude luchthaven Tegel midden in Berlijn wat diende als bestemming van de luchtbrug met de miljoenen kilo’s bevoorrading van de ingesloten Berliners.

Checkpoint Charlie. Hier mochten de Oost-Duitsers met een zeer moeilijk te verkrijgen "permissie" door om naar hun familie in het westen te gaan.

Checkpoint Charlie. Hier mochten de Oost-Duitsers met een zeer moeilijk te verkrijgen “permissie” door om naar hun familie in het westen te gaan.

Zo ziet de "muur" er al heel anders uit.

Zo ziet de “muur” er al heel anders uit.

SAM_0771SAM_0776

Het Sony Forum : gezellig tafelen !

Het Sony Forum : gezellig tafelen !

SAM_0780SAM_0783SAM_0784SAM_0793

En dan weer klaarmaken voor de rit naar huis.

En dan weer klaarmaken voor de rit naar huis.

De klus is geklaard, de reis was af !

De klus is geklaard, de reis was af !

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s